18/9/12

"..με τον μάστορα που έβαλε την ψυχή του.."


Ο μάστορας σε στιγμές χαλάρωσης


Στην ανάρτηση
από το ιστολόγιο ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΚΑ ΝΕΑ,
γράφει ανάμεσα σε άλλα, σχετικά με την αναπαλαίωση 
ενός σπιτιού του 1865 στην Κατούνα Λευκάδας


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
" Εγώ που το ανακαίνισα, με το μάστορα που έβαλε την ψυχή του, 
νομίζουμε πως ακούμε τους ήχους της ζωής μέσα από τους τοίχους του, 
την αγωνία για το αύριο, για δημιουργία...." 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



Αυτό τον Μάστορα, εδώ και κάποια χρόνια, προσπαθώ να βρώ ένα τρόπο 
να τον τιμήσω, αλλά ότι κι αν είχα σκεφτεί μέχρι τώρα, μου φαινόταν πάρα πολύ λίγο..
Η πάρα πάνω αναφορά όμως, με προκάλεσε να γράψω δυό λόγια 
για τον άγνωστο Μάστορα και την ψυχή του που κατοικεί σε όλα τα δημιουργήματά του.
Από 14 ετών στον χώρο της οικοδομής, κατάφερε να σπουδάσει 
στην πράξη και κυριολεκτικά , τα  ΠΑΝΤΑ γύρω από την κατασκευή ενός σπιτιού 
και κυρίως  ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΕ  και ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ βάζοντας παντού την ψυχή του.
Θα μπορούσα να αναρτήσω πάμπολλα δείγματα της δουλειάς του,
αλλά μάλλον δεν θα καταφέρω να αναδείξω το μεγαλείο της μαστοριάς του,
 μια και αυτή την διαπιστώνει κανείς περισσότερο την στιγμή της δημιουργίας 
και λιγότερο από το αποτέλεσμα.
Αυτός ο άνθρωπος κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια με πολλή και σκληρή δουλειά,
να συντηρήσει αδέλφια, να δημιουργήσει πολυμελή οικογένεια,
και βέβαια να δώσει πνοή και ψυχή σε πολλά ρημαγμένα κτίσματα.


Ένα από τα τελευταία δημιουργήματά του.


 Ο μάστορας στα τελειώματα του σπιτιού Γκραγκάντα


Στα εργαλεία του μάστορα συγκαταλέγονται πάντα,
 τα βιβλία του και η μουσική. Απαραίτητα και τα δύο,
σε όλη την πορεία της δουλειάς του και της ζωής του.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο...



12/9/12

Θαλασσινά παιχνίδια με την πανσέληνο










Συμπληρωματικά, μετά το σχόλιο του Νίκου: 
"Αχ, προτιμώ εκείνη την "λαϊκιστική" πανσέληνο 
που - κιτρινοκόκκινη - ανεβαίνει μέσα στο σκοτάδι, 
φλογίζοντας βουνά και θάλασσα! "

( η ίδια πανσέληνος, δύο-τρεις μέρες αργότερα )