Ογδόντα οκτώ χρόνια στον ανήφορο. Και συνεχίζει...











Σχόλια

Ο χρήστης oikodomos είπε…
Τα χρόνια ντορβάς γεμάτος βάρυναν την πλάτη.
Η ελπίδα, μαγκούρα σύντροφος, τα πόδια δε βαστούν.
Μα η ζωή – ακόμα – δύσβατη ανηφόρα…
Αδιάβατο βουνό…

Καλησπέρα Ντίνα, υπέροχες εικόνες.
Καταπληκτική και συμβολική η «σύλληψη» της ανηφορικής πλαγιάς μπροστά στον παππού.
Καλή δύναμη!
Ο χρήστης Dina Vitzileou είπε…
Ο παππούς περνούσε μπροστά από το αντίσκοινο, για αυτό και η ανηφορική "σύλληψη" της φωτογραφίας.
Πέρασε από μπροστά μου και σε λίγο χάθηκε μέσα στην πυκνή βλάστηση αυτού του ανηφορικού λόφου. Την επομένη προσπάθησα να ακολουθήσω την διαδρομή του και οδηγήθηκα μετά από 20λεπτη πορεία μέσα από ενα δύσβατο ανηφορικό και πετρώδες μονοπάτι,στο σπίτι που είχε καταλήξει η πορεία του υπερήλικα.
Το θέαμα από ψηλά συγκλονιστικό!
Ακολουθεί ανάρτηση..
Ο χρήστης Scorpion49 είπε…
Αγαπητή Ντίνα πολύ όμορφα και τα δύο πλάνα του υπερήλικα οδοιπόρου.
Ο παππούλης τραβάει την ανηφόρα, χωρίς σημαίες και ταμπούρλα, το λέει όμως η περδικούλα του. Παλιό γερό σκαρί, τα σημερινά σκαριά όλο βιταμίνες και βοηθήματα, στα 88μας τι μετατροπές θα χρειαστούμε αγαπητέ Οικοδόμε για να τραβήξουμε την ανηφόρα;
Καλό σας ξημέρωμα!
Ο χρήστης oikodomos είπε…
Στα ...88 μου χρόνια θα καταθέτω τα χαρτιά για τη ...σύνταξή μου, μνημονίου θέλοντος και δντ επιτρέποντος... Ελπίζω να έχω ακόμα λίγα χρόνια μετά, για να την απολαύσω την παχυλή!
Την καλησπέρα μου Ντίνα και Scorpion49, καλή δύναμη!